<$BlogRSDUrl$> Javaanehaa "جوانه ها"

Monday, February 06, 2006


هاله نور و کاریکاتور و دیگر چیزها 


- هاله نور در اجلاس سازمان ملل نتوانست کارساز باشد و یا شاید باید گفت تأثیرش کوتاه مدت و لحظه‌ای بود چرا که همانطور حتماً در خبرها خوانده‌اید شورای حکام آژانس بين‌المللی انرژی هسته‌ای پرونده اتمی ايران را به شورای امنيت سازمان ملل گزارش کرد. خلاصه که امام زمان هم نتوانست به داد آقایان برسد. حال میماند که در شورای امنیت چه تصمیمی گرفته شود ولی نتیجه هر چه باشد سنگینی بارش بر دوش مردم خواهد بود. اگر چه برای رژیم ولایت فقیه شاید دوباره فرصت مغتنم شمرده شود تا از احساسات مذهبی و ناسیونالیستی کور مردم استفاده کرده و جوانان را با کلیدهای بهشت روانه قتلگاهها کند و ته مانده سرمایه‌های ملی را هم که از دست برنامه‌ریزی‌های غلط آقایان و از چپاول و غارت آقازاده‌ها در امان مانده است را به باد دهد. مهمتر از همه ضربه های روحی، فرهنگی، اجتماعی است که به مردم وارد خواهد شد که باری دیگر فاجعه به بار خواهد آورد که باید نسلها بگذرند تا جبران شود.

٢- در مورد ادامه درگیریها بر سر کاریکاتورها به نظر میرسد این احساسات مسلمان معترض ناشی از حقارتی است که سالیان سال از طریق کشورهای غربی بر آنان تحمیل شده. ولی آیا میشود بر علیه این حقارتها که پیام آنان هم این است که مسلمانان خشن، وحشی و عقب مانده هستند را با خشونت و وحشیگری و عقب مانده‌گی مقابله کرد؟
آیا انتظار میرود که وقتی سر گروگان اروپایی و آمریکائی در فیلم ویدئوئی از بدن جدا میشود و بر روی سربندهای گروگانگیرها کلمه الله اکبر و یا لاالاالله درج شده و در پشت سر آنها هم آیه‌های قرآن آویزان است، تأثیر دیگری بر روی افکار عمومی اروپا و آمریکا گذاشته شود به غیر از آنکه خواهان آن شوند که سیاستهای دولتهای دست راستی‌شان و به معنی دیگر ادامهء همان سیاستهای حقیردانستن مسلمانان و از همه بدتر جنگ و غارت ادامه پیدا کند؟ آری روزگار بدی است دنیا در یک چرخه‌ای از خشونت و قلدری گرفتار شده و امور سیاسی در همه جای دنیا بدست مرتجعین و بنیادگراها افتاده. به نظر من تفاوت چندانی مابین خامنه‌ای و بوش و شارون و حماس و ... نیست و بیچاره مردم دنیا

یک اشاره: حالا که صحبت از هاله نور شد به نظر من آن هم نشانه‌ای از احساس حقارت است (در این مورد به زودی مطلبی خواهم نوشت). البته من نه روانشناس و روانکاو هستم و نه اصلاً صاحب نظر فقط یک نظر است شما چه فکر میکنید؟





گیرم که درباورتان به خاک نشسته ام، و ساقه های جوانم ازضربه های تیرهایتان زخمدار است، با ریشه چه میکنید ؟ گیرم که در سراین باغ بنشسته در کمین پرنده ای، پرواز را علامت ممنوع میزنید، با جوجه های نشسته در آشیان چه میکنید؟ گیرم که میکشید، گیرم که میزنید، گیرم که میبرید، با رویش ناگزیر« جوانه ها » چه میکنید؟



صفحه اول


تماس



آرشیو




همسایه ها


Weblog Commenting by HaloScan.com

This page is powered by Blogger. Isn't yours?